Reply จากนิยายเรื่องหนึ่ง
posted on 25 Mar 2009 09:25 by earltowมีคนชอบบอกว่าซาตานใจร้าย ชอบขโมยหัวใจคนอื่นไปซ่อน ทำให้เราเป็นคนไร้หัวใจ ทำให้เราต้องทรมานกับความรู้สึกเย็นชาของตัวเอง แต่เรากลับลืมไปว่าซาตานจะเอาหัวใจเราไปไม่ได้ ถ้าเราไม่ยินยอม หรือมีข้อแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม ซาตานชอบเผยตัวตอนที่เราเศร้า เราเหงา มันจะวิ่งไล่ล่าเราตลอดเวลา จนเราอึดอัด ไม่มีทางออก ไม่มีทางหนี และสุดท้ายเราต้องยอมแลกเปลี่ยนข้อตกลง ให้ซาตานอยู่ใกล้เราตลอด เพื่อให้มันเลิกไล่ล่าและเรายังสามารถหายใจได้ต่อไป แต่ไม่รู้เพราะอะไรข้อแลกเปลี่ยนนั้น ยิ่งนานวันยิ่งผูกมัดใจเราขึ้นเรื่อยๆๆ
เพราะซาตานอยู่ใกล้เราเกินไปหรือเปล่า
หรือเพราะซาตานคอยอยู่ข้างๆตอนที่เราเหงาเสมอ
หรือเพราะซาตานคอยเอาอกเอาใจ ทำให้เรายิ้ม และเข้าใจตัวเรามากกว่าคนอื่น
หรือเพราะ............................
เราไม่เคยแน่ใจว่าซาตานใจร้ายหรือเคยหลอกลวงเราหรือเปล่า แต่ซาตานเคยหลั่งน้ำตา วิงวอน ร้องขอ เพียงเพื่อต้องการหัวใจของเรา และก็ทำอยู่อย่างนั้น น้ำตาของซาตานที่ไหลจึงเริ่มกัดกร่อนกำแพงป้องกันหัวใจของเราไปเรื่อยๆ จนเรากลัวว่าหัวใจของเราจะหายไป น่าแปลกที่ซาตานรับรู้ถึงความกลัวนั้นได้ และจะคอยบอกเราเสมอว่าจะอยู่กับเราตลอดไป มันเป็นคำพูดที่ทำให้เรามีความสุขอย่างไม่น่าเชื่อ และไม่เคยมีมาก่อน แต่จนสุดท้ายความกลัวในใจเราก็ชนะ จนเราต้องบอกยกเลิกสัญญา..................
ซาตานนิ่งเหมือนก้อนหินเมื่อเราบอก พร้อมกับน้ำตาที่ไหลเป็นสาย พร้อมกับคำพูดคำเดิม ขอร้องอย่างเดิม ซาตานขอหัวใจ ขอเป็นเจ้าของหัวใจ มันแผ่วเบาลงไปเรื่อยๆๆๆ จนไม่มีเสียงอีก ตอนนั้นเองเราถึงรู้ว่าซาตานขโมยหัวใจของเราไปแล้ว ซาตานควักเอาหัวใจไป หรือเราให้หัวใจไปเอง ตอนไหน เราเองก็ไม่รู้....ไม่รู้จริงๆ
เพียงเพราะบอกยกเลิกสัญญา
ซาตานเลยต้องกลายเป็นหิน
เราจึงเสียทุกอย่างไป
ทั้งหัวใจและคนที่เราเรียกว่า "เจ้าของหัวใจของเรา "
มันจึงเหลือเพียงคราบน้ำตา
ความเย็นชา ความว่างเปล่า
และหนามแหลมคอยทิ่มแทงตัวเอง
เมื่อนึกถึง.....ซาตานอีกครั้ง
ขอบคุณ คุณ d2b2007 สำหรับreplyนี้..... แต่ผมเป็นซาตานที่กลายเป็นหินโดยที่ไม่ได้หัวใจใครคนนั้นเลย
#1 By นักอยากเขียน on 2009-03-25 09:58