นักชีววิทยารางวัล No Brain คนแรกของโลก

เมื่อข้าพเจ้าไปช่วยสอนกายวิภาคศาสตร์ (2)

บทที่ 2  กายวิภาคศาสตร์ของสัตว์ปีก และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม (มาเป็นแดจังกึมกันเถอะ)

          เอนทรี่นี้คุณครูขอตั้งชื่อว่า มาเป็นแดจังกึมกันเถอะ เพราะการศึกษาในชั่วโมงนี้เกี่ยวกับ โครงสร้างและอวัยวะภายในของสัตว์ปีกที่เราใช้ไก่เป็น model (ไก่ที่ตายอยู่แล้วตามตลาดอ่ะ อ้อ ห้ามทำเป็นกลัวนะ เพราะเวลาไปตลาดไม่เห็นจะกลัวกันเลย ซื้อกลับบ้านมากินกันหน้าตาเฉย บางคนกินดิบ บางคนลากลงน้ำ เอาเถอะตามแต่อัธยาศัย) และ ...... น้องกระต่ายน้อยน่ารัก ที่สละชีพเพื่อประเทศชาติและประชาชนชาวสยาม (จริงๆสละชีพไปนานแล้วตั้งแต่ตอนงานแสดงผลงานวิชาการของมหาวิทยาลัยโน่นแน่ะ อืม 5 วันติด คนดูตรึม เพราะมีผ่าจระเข้โชว์ด้วย 555 ) แต่ทางเราได้เก็บรักษาร่างของท่านกระต่ายจัง เอาไว้ประหนึ่งมัมมี่ตุตันคามุน แห่งอียิปต์ เพื่อใช้ศึกษาในคราวต่อๆไปจะได้ไม่ต้องมีวีรชนตนใดต้องสละชีพเพื่อชาติให้เลือดต้องนองแผ่นดินมากไปกว่านี้ ..... นักเรียนทั้งหลายพร้อมหรือยังครับ ถ้าพร้อมแล้ว มาศึกษาพร้อมกับนักเรียนของคุณครูกันเลยยยยยยยยย........

 คำเตือน ............ไม่มี เพราะการเรียนชั่วโมงนี้ไม่ต่างจากการดูแดจังกึมปรุงไก่ทองถวายพระราชา.....

ขั้นที่ 1 มารู้จักโครงสร้างภายนอกกันก่อน

(ซู้ดดดดด........เสียงน้ำลายสอ ด้วยความอยากกินไก่ดิบ)

เริ่มต้นโดยการดูอวัยวะต่างภายนอก เราเรียกว่าการศึกษาสัณฐานวิทยา เมื่อศึกษาดูรายละเอียดต่างๆ จนถ้วนถี่ดีแล้ว ก็จะศึกษากายวิภาคต่อโดยการศึกษาโครงสร้างและอวัยวะภายใน

ขั้นที่ 2  ศึกษาระบบอวัยวะภายใน  โดยแบ่งเป็น

ระบบทางเดินอาหาร

ระบบหมุนเวียนโลหิต

ระบบทางเดินหายใจ

ระบบขับถ่าย

ระบบสืบพันธุ์

ระบบประสาท

ระบบโครงร่าง(กระดูก และ กล้ามเนื้อ)

(ที่ยืนรอบๆนี่ไม่ใช่ซังกุงนะ นั่นหน่ะนักเรียน)

ต่อ ๆ  ดูต่อแบบซูมอิน

 ที่เห็นชัดในภาพคือตับและหัวใจ

 เอ้ ดูอารายกานหว่า?(ใครตอบได้ให้ 5 บาท)

ขั้นที่ 3 ศึกษาโครงร่าง

เมื่อดูอวัยวะภายในครบสมบูรณ์ทุกระบบเป็นที่เข้าใจแล้ว ก็จะทำการเลาะเนื้อหนังมังสา ตับไตไส้พุงออกมากินดิบ เฮ้ย ไม่ใช่ ออกให้หมด แล้ว มาศึกษากระดูก (ขั้นตอนนี้ต้องพิถีพิถันมีขั้นตอนมากและต้องอดทนทำหลายวันกว่าจะสำเร็จ)  ซึ่งผลจะเป็แบบนี้

(ตัวหน้าเป็ด 2 ตัวหลังอ่ะไก่)

 การศึกษาโครงกระดูกนี้จะทำให้จำกระดูกส่วนต่างๆ ที่มีลักษณะและหน้าที่ที่แตกต่างกันได้ และทราบด้วยว่ากระดูกชิ้นไหนเรียกว่าอะไร อยู่บริเวณไหน 

ซึ่งในขั้นตอนของการเลาะเนื้อออกจากกระดูกนั้น จะอาศัยการต้ม และการแช่กระดูกลงในกรดอ่อน เพื่อให้เนื้อหลุดเร็วขึ้น และกระดูกขาว ดูสวยงาม จากนั้นนำแต่ละชิ้นมาเรียงต่อกันเป็นจิ๊กซอ ซึ่งในขั้นตอนของการประกอบร่างนี้ถ้าชิ้นไหหายไปก็จะสามารถรู้ได้โดยทันที และถูกตัดคะแนนโดยทันทีเช่นกัน (โคตรโหดเลย)

ถือว่าขั้นตอนนี้เป็นการเล่นจิ๊กซอของนักเรียนชีววิทยา สัตววิทยา และครุฯชีวะ ล่ะกัน (นักเรียนเถียงว่า ไม่เล่นวุ้ย ไม่หนุกเรยยย)

เท่านี้ก็ถือได้ว่าได้ทำการศึกษาครบตามวัตถุประสงค์แล้ว

 สำหรับการศึกษาในน้องกระต่ายน้อยก็ทำด้วยขั้นตอนเช่นเดียวกัน แต่ขอเสนอภาพเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เพื่อไม่ให้ผู้อ่านที่รักสัตว์นอนไม่หลับ

 (อืมภาพเดียวพอเนอะ)

อ่ะ อีกรูปก็ได้

ว้า................หมดชั่วโมงซะและ   

ครั้งหน้า จะเป็นตอนสุดท้ายของมหากาพย์ไตรภาคเรื่อง "เมื่อข้าพเจ้าไปช่วยสอนกายวิภาคศาสตร์" ขอบอกว่า เด็ดสุดๆ หาดูที่ไหนไม่ได้(เวอร์อีกแระ) .....ตามมาดูกันนะครับ อย่าเพิ่งหายไป แล้วผมจะบอกให้ว่าทำไมเราต้องเรียนกันแบบนี้  ..... สำหรับวันนี้ขอให้หลับฝันดีกันถ้วนหน้าครับ

เช่นเคย เครดิต ภาพ คุณต้น แห่งกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติ และ อาจารย์โนส แห่งโรงเรียนจิตรลดา ... ผู้ซึ่งเคียงบ่าเคียงไหล่เข้าสู่สมรภูมิเรียนวิชานี้มาพร้อมกับข้าพเจ้าเมื่อหลายปีก่อน แล้วยังอุตสาห์กลับมาช่วยถ่ายรูปอีก ขอบคุณครับ

การบ้าน ให้นักเรียนที่น่ารักทุกคนศึกษาอวัยวะภายในของไก่ โดยนำเสนอมาว่า อวัยวะใดปรุงอาหารอะไรได้อร่อยที่สุด พร้อมอธิบายเหตุผลพอมาเข้าใจ ส่งชั่วโมงหน้า

ใครไม่ส่งการบ้าน ครูจะจับผูกขื่อแล้วใช้หางกระเบนสลับกับหวายเคี่ยนให้หนัก เยี่ยงนังเย็น ในละครนางทาสเลยทีเดียว

โอกาสหน้าเชิญมาใช้บริการใหม่นะครับ หุหุ