หนึ่งวันของคุณกับผม
posted on 14 Apr 2009 00:43 by earltow
นานเท่าไหร่แล้วนะที่เราไม่ค่อยมีเวลาอยู่ด้วยกัน แต่ก่อนเมื่อตอนที่ยังเรียนหนังสืออยู่ แม้จะต่างคณะ ต่างมหา’ลัย แต่คุณก็มักจะแวะมาหาผมเสมอๆ “ทุกวันศุกร์” ผมรู้เสมอคับว่าสยาม มันเป็นทางผ่านและคุณแวะมาหาผมเพื่อ “ฆ่าเวลาก่อนกลับบ้านพร้อมครอบครัว” แต่สำหรับผม เวลามันมักจะหยุดหมุนเสมอเมื่อมีคุณอยู่ข้างๆ (แม้ว่าหลายๆครั้งจะอดคิดไม่ได้ว่าถ้ามหา’ลัยผมไม่อยู่ติดสยาม คุณยังจะมาหาผมมั้ย)
จนวันนี้ หลายสิ่งเริ่มเปลี่ยนไป แต่ภูเขาน้ำแข็งในใจคุณยังเหมือนเดิม ถ้าจะลองมองกลับไปถึงวันแรกที่คุณกับผมเริ่มสนิทกัน มันเมื่อไหร่กันนะ ผมตอบไม่ได้ แต่สิ่งที่ยังแน่ชัดในใจคือ ทุกครั้งที่อยู่ด้วยกัน มันพิเศษ มันอบอุ่น และมันยังอบอวลอยู่ในความทรงจำของผมเสมอไม่ว่าจะอีกนานเท่าไหร่
วันนี้ คุณนัดผมตั้งแต่ไก่ยังไม่ทันโห่ คุณบอกว่าจะได้มีเวลาเยอะๆ(ไว้เที่ยว) ...ใช่ครับ ผมก็อยากมีเวลาเยอะๆ(ไว้อยู่ใกล้ๆคุณ) ไม่อยากบอกเลยว่า เมื่อคืนผมนอนไม่หลับแต่ก็ข่มตาหลับจนได้เพราะไม่อยากให้หน้าโทรม(ซึ่งทั้งเนื้อทั้งตัวก็ไม่ได้มีความดูดีอยู่แต่ต้นแล้ว)
หกโมงครึ่งแล้วแสงแดดอ่อนๆเริ่มทอแสง คุณมารับผมที่บ้าน แล้วพากันไปถ่ายรูปที่สะพานพระรามแปด แสงสวย อากาศดี รูปสวย (ผมอัดเก็บไว้หมดแล้วหล่ะ) เราคุยเรื่องโน้นเรื่องนี้กันเหมือนปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือผมเอง ผมอยากกอดคุณเหลือเกินคับ คิดถึงมากมายเพราะไม่ได้เจอกันนาน (7เดือนแล้วนะที่ผมไม่เห็นหน้าคุณ) แต่เท่าที่ทำได้คือมองดูคุณเฉยๆ และรักษาระยะห่างระหว่างคุณกับผมให้เท่าเดิม เท่าที่คุณอนุญาตให้ผมยืน
หิวข้าวแล้ว!!!! คุณบอก คุณอยากกินโจ๊ก ส่วนผมอะไรก็ได้ เราเลยขับรถหาโจ๊กกิน...แต่สุดท้ายจบลงด้วยข้าวผัดกุ้งของผม ข้าวผัดแหนมของคุณ แกงจืดมะระร้อนจี๋ และปลาดุกฟูตัวเขือง ที่ท่าพระจันทร์ ผมใส่ช้อนกลางในแกงจืด เพราะกลัวคุณรังเกียจผม แต่แล้วคุณก็หยิบมันออก และให้เหตุผลว่า มันดูห่างเหิน (ผมดีใจนะ) แล้วคุณก็ขโมยกุ้งผมกินด้วย
วันนี้คุณออกมากับผม เพื่อ “ตัดชุดครุย” ส่วนผมออกมากับคุณเพื่อ “ใช้เวลาร่วมกับคุณ” โดยเอาการตัดชุดครุยบังหน้า ....เจ้าของร้านชุดครุย เห็นความสนิทสนมของเราแล้วถามเราด้วยสีหน้าแปลกๆว่าเราเป็นอะไรกัน ผมอมยิ้มไม่ตอบ ส่วนคุณทำหน้าเจื่อนแต่ก็ไม่พูดอะไร
เสร็จแล้วคุณกับผมไปกินเค้ก le Notre ทีรามิสุที่นี่ยังอร่อยเหมือนเดิม แล้วคุณกับผมดูหนังกัน ก็ หนังเด็กๆแบบที่คุณชอบ ก่อนจะลากันหลังอาหารเกาหลีที่คุณอยากกิน
วันนี้ผมอยู่กับคุณ 12 ชั่วโมง เป็นครั้งแรกที่ได้กินข้าวด้วยกันทั้งสามมื้อ ....ขอบคุณนะครับ ผมมีความสุขมาก....
อยู่ข้างๆผมแบบนี้นานๆนะ แม้ลึกๆคุณจะไม่เคยรักผมเลยก็ตาม
ผมเข้าใจคุณครับว่าบางครั้งความผูกพันมันก็เปลี่ยนเป็นความรักไม่ได้โดยเฉพาะคุณกับผม
รักและคิดถึงเหมือนเคย
.......ผมเอง
อ่านจบแล้วกลืนน้ำลายหนึ่งเฮือก
ไม่ได้รู้สึกเศร้า
ไม่ได้รู้สึกไม่ดี
เป็นความรู้สึกที่หลังจากอ่านจบแล้วอธิบายไม่ถูก
แต่มัน "โดน" กลางใจดังป้าก !!
ทั้งๆ ที่เราคิดอะไรไปมากมาย
แต่อยู่กับอีกฝ่าย
ที่ไม่ได้คิดอะไรเกินเลย
แต่อย่างน้อยก็ยังดีที่ยังมีโอกาสได้ใช้เวลาร่วมกับเขา
บางคน (เช่นเรา)
ลาแล้ว ลาไม่ลับ แต่ก็ไม่กลับมา
และไม่เป็นดังเก่า
เข้าเรื่องตัวเองแล้วเศร้าจริงๆ
โอ้ยยยย ชอบเอนทรี่นี้มาก
ขอให้
#1 By Millhz on 2009-04-14 01:30