นักชีววิทยารางวัล No Brain คนแรกของโลก

 ต่อจากหลายๆตอนก่อน 

หลังจากที่เสร็จสิ้นจากการเดินป่าอย่างยาวนานซึ่ง ผมใช้เวลารวม 5 วันครึ่ง  กับระยะทางสิริรวม 87 กิโลเมตร

เย็นวันนั้นน่าจะเป็นวันแรกที่ได้พักผ่อนบนที่นอนนุ่มสบาย ........... แต่

เมื่อมาถึงหน่วยพิทักษ์ป่าเขาบันได ซึ่งมีเตียงนุ่มๆ รออยู่ จู่ๆ เจ้าหน้าที่ก็มาบอกว่า วันนี้เราต้องไปที่ หน่วยพิทักษ์ป่ากรึงไกร ซึ่งอยู่ที่ด้านหัวเขื่อนศรีนครินทร์ บริเวณที่ลำห้วยขาแข้งเปิดลงสู่อ่างเก็บน้ำเขื่อนศรีนครินทร์  เพราะเมื่อคืนฝนหนัก ต้นไม้ล้มขวางทาง เราควรรีบลงจากเขาบันได ก่อนที่ทางจะขาดเพราะน้ำป่าและต้องติดแหงกในป่าออกไม่ได้

บ่ายนเราตัดสินใจเก็บกระเป๋าอีกครั้ง รีบขึ้นรถขับเคลื่อนสี่ล้อพร้อมเสบียงจำเป็นที่อีกทีมหนึ่งซึ่งเดินป่าในระยะใกล้และมาถึงที่นี่ก่อนเราทิ้งไว้ให้ จำพวก กาแฟ ขนม น้ำอัดลม (ไม่งั้นเหงาปากแย่)  และออกเดินทางเลียบเลาะขุนเข่า จาก อ.บ้านไร่ จ.อุทัยธานี ผ่าน อ.ด่านช้าง จ.สุพรรณบุรี สู่ อ.ศรีสวัสดิ์ จ.กาญจนบุรี

ในที่สุดเราก็ตามมาสมทบกับทีมอื่นๆ ทันที่ บ้านไกรเกรียง

(^ วันนี้อาหารเย็นจึงดีหน่อยไม่ต้องทานข้าวหมอสนามกับผักหญ้าตามป่า และปลาในห้วยเหมือนทุกวัน)

เช้าวันรุ่งขึ้น

วันนี้เป็นการสำรวจนกยูงตามเกาะแก่งต่างๆ ทั่วเขื่อนศรีนครินทร์ครับ  วันนี้ทีมสำรวจยุบลงเหลือสองทีม

ทีมหนึ่งจะนั่งเรื่อลงไปถึงบริเวณใกล้ๆ สันเขื่อนศรีนครินทร์ (ทีมนี้มีช่างภาพจาก มติชน ไปด้วยคงได้ภาพสวยๆมา)  ส่วนทีมผมจะนั่งเรือทวนน้ำขึ้นไปตามลำห้วยแม่กลองเข้าไปในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร ครับ (ห้วยแม่กลองที่ผมกำลังจะไปนี้ถ้านั่งเรือไปเรื่อยๆ ก็จะถึงทีลอซูได้เหมือนกันครับ)

(^ วันนี้หมอกจัดมากครับ ตอนที่นั่งเรือนั่น 8 โมงกว่าแล้วนะครับ แต่ยังแทบจะมองไม่เห็นทางเลย)

ล่องเรือมาเรื่อย พบร่องรอยนกยูงมากมายทั้ง รอยเท้า ขน ขี้ เราทำการบันทึก สถานที่พบและจำแนก เพศและอายุ (งงล่ะสิว่าจำแนกได้ไง) ซึ่งรอยเท้าขนาดนกยูงนี่สามารถบอกเพศและอายุโดยประมาณได้จากขนาดที่ต่างกันอย่างมีนัยสำคัญครับ

แล่นเรือไปเรื่อยในอ่างเก็บน้ำของเขื่อน เห็นชีวิตผู้คน ดูสงบเรียบง่ายและน่ามีความสุขดี

นั่งเรือมาได้ระยะหนึ่ง ใกล้ดเที่ยงแล้ว ช่วงกลางวันแดดแรงๆแบบนี้ไม่ค่อยพบตัวนกยูงหรอกครับ (รวมทั้งนกอื่นๆด้วย) เพราะเป็นช่วงที่เขาพักผ่อนกันมากกว่า ......แต่ตัวอื่นที่พบนี่สิ ....ได้ใจจริงๆ

V

v

v

v

v  ..... ควายป่า ครับ ใหญ่กว่า ควายบ้านเกือบเท่าตัว และว่ายน้ำเก่งมาก สามารถว่ายจากเกาะหนึ่งไปอีกเกาะหนึ่งได้ (สาเหตุที่ว่าย สงสัยจะติดใจควายสาวที่ชาวบ้านเลี้ยงล่ะมั้งครับ)

นั่งเรือมานานทั้งเหนื่อย ทั้งร้อน ทั้งหิว เลยจอดเรือ เติมเสบียงที่ร้านค้าลอยน้ำกัน

(^ ปลาคังครับ ตัวนี้ 20 กิโลกรัม เย็นนี้ เขาจะกลายเป็นปลาคังลวกจิ้มบนโต๊ะอาหารของเรา)

หายเหนื่อยออกตะเวนเกาะแก่งกันต่อไป ............ในที่สุดก็เจอนกยูงงงงงงงงงงงงงงง

(^ ยิงกันรัว ไม่นับประสุน นี่ถ้าเป็นปืนล่ะก็นกยูงตายหมดป่าแว้ววว)

(^ พระเอก นางเอก ของ trip นี้ ครับ)

ภาระกิจเสร็จสิ้นพร้อมแสงสุดท้ายแห่งวัน  

9  วันแล้วที่เรารอนแรมกันอยู่ในป่า .....

พรุ่งนี้แล้วสินะ ที่จะได้กลับคืนสู่ที่นอนแสนสบาย และผ้าห่มอุ่นๆ เสียที ......

ยังครับ ยังไม่จบ

ทันที ที่ถึงกรุงเทพฯ ...... ภาระกิจใหม่ก็เริ่มต้นนนนนนนน

ไม่บรรยายนะครับ ดูกันเอาเอง

(หลังจากไม่ได้ทานอะไรแบบนี้มานาน ก็เบรคแตกกันทั้งแกงค์เลยครับ)

พบกันใหม่เอ็นทรี่หน้า 

สำหรับวันนี้ขอลาไปหายาช่วยย่อยก่อนครับ

.....ไม่ไหวแล้วครับ แน่นนนนน มากกกกกก อึดอัด มั๊กๆ