นักชีววิทยารางวัล No Brain คนแรกของโลก

 อะแฮ่ม ๆ  ก่อนอื่นต้องกราบแทบเท้าขออนุญาตท่านเจ้าของบล็อกที่ข้าพเจ้าเอาชื่อท่านมาเลียนแบบเป็นชื่อเอนทรีนี้นะครับ

วันนี้ข้าพเจ้าขอนำเสนอสารคดี เชิงธรรมชาติและ วัฒนธรรม เรื่อง ...

ยกพลขึ้นบกที่ริมคลอง  ยุทธการลาดกระบัง

เรื่องมีอยู่ว่า......

 เมื่อวันเข้าพรรษาที่ผ่านมา หน่วยปฏิบัติการปักษีวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นหน่วยงปฏิบัติการที่มีอาจารย์และนักวิจัยหน้าตาดีมากที่สุดในประเทศไทย และในกลุ่มประเทศโลกที่สาม  ได้รับข่าวจากหน่วยข่าวกรองแห่งชาติ(หน้า) ว่ามีฝูงบินไม่ปรากฎสัญชาติ พร้อมกำลังพลจำนวนมาก มาใช้สถานที่ทุ่งนา และห้วยหนองคลองบึง แถว หัวตะเข้ ลาดกระบัง ทำกองบัญชา  รัฐบาน ข้อย้ำว่า รัฐบาน  จึงมีคำสั่งให้ทางหน่วยปฏิบัติการของเราส่งหน่วยเคลื่อนที่เร็วพร้อมอาวุธครบมือไปสอดแนมด่วน โดยห้ามให้ฝูงบินนั้นรู้ตัว .... ปฏิบัติการของเราจึงเริ่มต้นขึ้น ......

ตอนนี้กองกำลังพร้อมรายงานตัวครับ มาดูกัน

งานนี้ ท่านนายพลหญิงผู้บัญชาการสูงสุดของหน่วยเรา ลงพื้นที่อำนวยการรบด้วยตัวเองครับ

นี่ชุดพรางพร้อมอาวุธประจำตำแหน่งสำหรับภาคสนามครับ

 

 

และอีกภาพนี่ชุดเต็มยศภาคที่ตั้งครับ

     

นี่ใคร อ่ะ ... ที่ใส่หมวกดำหน้าตาดีๆ (ตรงไหนว่ะ) แบบนี้ข้าพเจ้าเอง  พันเอกพิสดาร(เป็นขั้นกว่าของพันเอกพิเศษ) รองผู้บัญชาการหน่วยครับ  ส่วนไอ้ที่ใส่หมวกขาวหน้าตาแย่ๆ เสื้อฟ้าๆ นั่นทหารรับใช้ครับ

ต่อไปก็เป็น กองกำลังในหน่วยครับ

อันนี้พลปืนใหญ่ .... หย่ายมากทั้งคนทั้งปืน

อันนี้พลปืนเล็กสั้น ......... สั้นมากทั้งคน ทั้งปืน (ไอ้ที่ว่าคนสั้นนะสายตานะ)

อันนี้พลปืนเล็กยาว (ยาวไม่ยาวเทียบกับปืนใหญ่ดู)

    

       หน่วยจารกรรมข้อมูล และ นางนกต่อ

 นอกจากเป็นพลทหารรับใช้ข้าพเจ้าแล้วยังพลยานยนต์หุ้มเกราะต่อสู้อากาศยานด้วย

 (ที่แบกมานี่อารายว่ะบ้องใหญ่มากกกกกกกกกก)

สุดท้าย พลทหารช่วยรบชาวโรฮิงยา

v

v

v

 เพ่ๆ ม่ะไหร่จะกลับประเทศ

เอาหล่ะ   มาถึง สู่ที่ตั้งข้าศึกแระ .......

สุดๆ ของความร้อนแรง และ เละเทะ

(รับไม่ค่อยได้นะเนี่ย ปกติเดินแต่ เอมโพเรียม ...ว่าแต่มันอยู่ตรงไหนว่ะ)

และที่สำคัญ คือ กองหน้าข้าศึกครับ

จะรอดมั้ยเนี่ยช้านนนนนนน ดุดุทั้งนั้น สิริรวม 11 ตัว

แต่ก็ไม่หวั่นครับ  ตั้งป้อมยิงนกกันรัว

ตายแน่ เล่นเล็งไปตัวเดียวกันสี่กระบอก

แระนี่ครับ ข้าศึก

ฝูงนกกระทุงครับ คาดว่าอพยพผ่านมา น่าจะจากแถวโตนเลสาบ แต่ไม่แน่ใจเหมือนกัน มาอยู่ที่ลาดกระบังได้เป็นเดือนแล้วครับ ไม่รู้จะอพยพอีกเมื่อไหร่

นกกระทุงนี้เดี๋ยวนี้เห็นได้ไม่บ่อยนักในบ้านเราครับ เลยต้องมาดูซะหน่อย

           และเนื่องจากเป็นวันเข้าพรรษาครับ คนบาปหนาอย่างเราก็เลยต้องไปทำบุญกัน

เพื่อในปืนต้นงิ้วกันหน่อยวันหน่อย

บรรยากาศร่มเย็นครับ นานๆ เข้าวัดทีรู้สึกดีจัง

ผู้คนที่นี่ก็น่ารักครับ วัดติดคลอง ชาวบ้านที่นี่ยังใช้เรื่อกันอยู่ด้วย น่ารักมาก

แต่ที่สนุกสุด นี่เรย

หลวงพ่อซิ่งครับ  180 กิโลเมตรต่อชั่วโมง  ถ่ายรูปแทบไม่ทัน

อีกที วิ้วววววววว  ซิ่ง น้ำกระจายยยยยยยยยยย (เอาพระมาล้อเล่น บาปเจงๆ ไอ้นี่)

ดูนกและทำบุญจนเหนื่อยเปลี้ยเพลียแรง ก็มานั่งพัก ที่ศาลาริมน้ำครับ อากาศดีมาก

 เหนื่อยไม่เหนื่อยก็ดูท่าดูดน้ำก็แล้วกันครับ(คนที่ใส่แส่นนั่งอยู่ริมๆอ่ะ)

จริง ๆ เรื่อง ยุทธการลาดกระบัง นี่ยังไม่จบนะครับ  แต่เหลือบมองนาฬิกาแล้วนึกได้ว่า พรุ่งนี้มีสอน ซึ่งยังไม่ได้เตรียมสอน และ จะกลางภาคแล้ว ข้อสอบก็ยังม่ายได้ออก 555 งั้นขอตัวก่อน เด๋วจะมาต่อคลองต่อไปวันหลังนะครับ

การได้ใช้ชีวิต ท่ามกลาง ธรรมชาติ และวิถีชีวิตแบบเดิมๆ ไม่ต้องรีบร้อน แข่งขัน  นี่ดีนะครับบ วันนี้ที่ชายคลอง เหมือนเวลาจะหยุดอยู่กับที่ เราได้ทำบุญ ได้ชมธรรมชาติ ได้สงบจิตใจ และได้ทบทวนเรื่องราววุ่นวายในชีวิต มีความสุขมากจริงๆ ครับ .......

ปอลอ ไม่น่าเชื่อว่า ที่แห่งนี้ยังอยู่ในเขตกรุงเทพมหานครครับ 55555 บ้านเรายังมีธรรมชาติใกล้ตัวอยู่เน้อ

ปอลอของปอลอ อยากบอกว่ามีคนในบล็อกบ้านอยู่แถวนั้น สองราย ม่ายรู้จะอิจฉาดี หรือสมน้ำหน้าดี เพราะบ้านมันไกลมากกก

ตามไปอ่านสองบล็อกของคนหน้าตาดีที่อยู่ชายขอบ (กทม.) นี้ได้ ที่

http://chenbin.exteen.com/   อันนี้คุณเจ้ารินทร์คนแถวสุวินทวงศ์

http://kul-sks-15.exteen.com    อันนี้น้องกูล ละอ่อน ม.ปลาย

และ

http://nonokung.exteen.com/    อันนี้ตาโนส  ละแก่ ป.โท

เลือกรับประทานกันตามชอบเลยครับ