นักชีววิทยารางวัล No Brain คนแรกของโลก

..... ชื่อที่ผมใช้ในบล็อกแห่งนี้คือ E.T. ครับ มันอาจฟังดูเหมือนมนุษย์ต่างดาว หรือหลายคนอาจนึกว่า มันมาจาก Earl Tow ที่เป็น URL ของบล็อก จริงๆ ก็น่าจะเป็นแบบนั้นครับ ถ้าผมไม่ได้พบกับหนังสือเล่มหนึ่ง

"สุดปลายสะพาน"

หนังสือเล่มนี้ทำให้ผมหวนคืนสู่ที่มาของบล็อกนี้อีกครั้ง ทำให้ผมย้อนกลับสู่ที่มา ของ E.T. อีกครั้ง ว่ามันคือ

Euthanasia = การุณฆาต การให้ความตายโดยกรุณา (ผมย่อของผมเองว่า ET เพราะตอนที่ตั้งชื่อนี้ อยากถูก Euthanasia โดยการเอาสำลีเขวี้ยงจนตายเสียจริงๆ)

นิยายเรื่องนี้ เป็น โรแมนติกดราม่า ที่หนักหน่วงเรื่องหนึ่ง แม้จะมีความเฉพาะเจาะจงไปบ้างในเรื่องอัตลักษณ์ของตัวละครเอก  แต่นั่นคือเสน่ห์ที่ทำให้ปมของเรื่องนี้ยากเหลือเกินที่แก้ไขให้คลี่คลายกลับคืนได้โดยไม่มีความผิดพลาด 

ตัวละครทุกตัว เคยผิดพลาด เคยมีแผลในใจ แต่ทุกตัวละครเช่นกัน ที่ได้รับความรักและความอบอุ่นจนเต็มหัวใจ

เมื่อเรื่องดำเนินไป และตัวละครทุกตัวที่โลดแล่นในหนังสือเล่มนี้ เผชิญชีวิต และต้องตัดสินใจ ........ แม้บางครั้งการตัดสินใจมันอาจผิดพลาดสักเพียงไหนในความรู้สึกของเรา แต่นั่นคือ ความสมบูรณ์ และเหมาะสมที่สุดที่จะเป็นบทเรียนให้ชีวิตเราแล้ว

นิยายเรื่องนี้ จะไม่ทำให้หัวใจของใครพองโตด้วยความรักที่สมหวัง แต่ความรู้สึกที่เกิดขึ้นจากช่วงเวลาที่ทุกตัวละครได้สัมผัสกับความรัก และระลึกถึงคนรักที่จากไปต่างหากที่จะทำให้ทราบซึ้งใจไปในทุกตัวอักษรที่อ่าน

ลองฟังเพลง A time for us version กีตาร์คลาสสิกตอนอ่านสิครับ มันบีบหัวใจจริงๆ 

ลองดูครับ ถ้าชอบ ดราม่า ไม่ผิดหวัง

ผมขอส่งท้ายด้วยส่วนหนึ่งบรรยากาศอันเป็นฉากหลังของหนังสือเล่มนี้ที่ผมเก็บภาพมาเองครับ

(ภาพไม่ได้แต่งนะครับ ไม่สวย แต่อยากลง อิอิ) 

 หนทางสู่ยอดดอย

 สายหมอกยามเช้าบนยอดดอยปุย

ทางไปหมู่บ้านแม้วดอยปุย

ระหว่างทางจากสะเมิงสู่เปียงหลวง (ไกลมากเพราะอ้อมมา)

ปิดท้ายด้วย...

 แสงสีที่สาดส่องของเมืองเชียงใหม่ในค่ำคืนที่อบอุ่น จากจุดที่โรแมนติกที่สุดบนดอยสุเทพ

นิยายชีวิตเล่มนี้ถูกพัดพามาสู่ผมด้วยสายลมที่สดใสของปลายฤดูร้อนที่หอบเม็ดฝนชื่นเย็นมาปะทะผม

...แต่

ยิ่งอ่านผมก็ยิ่งนึกถึงสายลมเย็นชาของกลางฤดูหนาวที่มักจะบาดผิวทุกครั้งไป

ที่ได้สัมผัส ....

แต่ผมก็ยังคงนึกถึงและศรัทธาในลมหนาวนั้นอยู่ดี .....

ผมรีวิวเรื่องนี้ เพื่อลมหนาวของผมครับ

เพราะลมหนาวเย็นชาของผมนั้นช่างเหมือนตัวเอกในเรื่องนี้เหลือเกิน